~ MULA SA BAUL ~
by Ang Mang-aawit

"Ang Pilipina at ang Binibining Pilipinas"
PART I

Isa sa mga magagandang halimbawa ng isang pagiging "pageant enthuasist" ay ang taun-taong pagnanasang sana'y makauwi uli ng panibagong korona at karangalan ang isang Pilipina mula sa kanyang paglahok sa pandaigdigang "beauty contest". Inaasam-asam ng marami na sana'y bumalik uli ang bango't halimuyak ng isang Pilipina sa "beauty olympics" tulad ng mga nagdaang taon lalung-lalo na noong "late '60s and early '70s".

Ano ba ang meron noong panahong ito at halos lahat na yatang mga "may edad" na "pageant enthuasiast" na katulad ko ay hindi pa rin mawalay sa aming mga isipan ang "dating" ng isang Pilipina sa international arena?

Napaka-simple ng sagot. Ito ay ang tinatawag na "QUALITY". The quality of our Binibini and Mutya candidates in the past truly exemplified and essayed the word, "QUALITY". Talagang "may dating" ang dating Pilipina. Kung "beauty" at "brains" lang ang pag-uusapan ay talaga namang meron. May "breeding" din pati ang mga kalahok sa Binibini at Mutya.

Pero bakit ngayon ay unti-unti nang naglaho ang mga ito?

Alam n'yo ba na ang naging Philippine representative natin na si Guada Sanchez sa Miss Universe 1974 ay isa lamang high school graduate? But look at the way she spoke and delivered her answers during the interview portion of the pageant . . . oh, my! It was already excellent for a high school grad! Siyempre, may halong kaba talaga during the interview kaya hindi minsan nai-elaborate ang mga sagot ng isang kandidata pero Guada never lost her composure in this segment. She was truly engaging!

Gloria Diaz was another example. E hindi naman nakapag-aral si Gloria rito sa States ni isang semester man lang e bakit napaka-"engaging" niya sa kanyang mga interview? Hindi naman memoryado ang kanyang mga sagot but how come she "aced" them with grace and finesse?

Si Margie Moran naman . . . e hindi naman talaga ganu'n katindi ang kanyang pagiging matalino sa pagsagot. Kung tutuusin e medyo may pagka-"domesticated" nga ang "accent" ni Margie but this didn't stop her from winning the Miss Universe crown against Amanda Jones in 1973 dahil maganda talaga si Margie at may "regal bearing". Kahit na talaga namang namumukadkad sa pagiging usli ang mga ngipin ni Margie ay "feel-na-feel" pa rin ni Bob Barker ang pagiging mala-"Jackie O" ni Margie dahil sa kanyang angking ganda at "sheer elegance". E bakit ngayon, kumukuha tayo ng kandidata na kamukha ng isang dakilang komedyanteng si Aruray? Sinundan pa natin ito ng isang mala-baranggay o pang-"fiesta" lamang na kandidata! Nagbago na ba ang panlasa natin?

In the '70s, Jennifer Cortez's winning the Philippine-Universe crown became so questionable that it soon started the demise of our local pageants. Sino ba ang mag-aakala na "ang mukhang parang inaantok" ang siyang magwawagi sa Binibini? It was one of the worst moments of "Binibini" history. This was followed by the controversial winning of Maria Isabel Lopez in 1982 who strutted herself like a prostitute in those days. She was already a Girard Peter bold model before joining the local pageant. She was like Anna Marie Gutierrez who was also a "GP bold model" before the latter's "Scorpio Nights" fame. If you asked my opinion, I really wasn't impressed with the way Isabel answered the late Rita Gomez's question if she was still a "virgin" or not. The way Isabel delivered her answer was like a "pang-kanto" response. At dahil ba sa hindi siya nakuha bilang isang semi-finalist sa MU 1982 sa Lima, Peru ay hindi nangahulugang hindi na siya isang "Binibining Pilipinas". Subalit mas naging bastos pa si Isabel sa mga nagdaang taon. She joined the "penetration" bandwagon in the movie industry. She made actual penetration scenes with Paquito Diaz, Mark Joseph and other bold actors in those days. This became one of the many factors why girls from the "alta sociedad" started looking down on our local beauty pageant industry because of the "kind" of women we chose to become winners. Kaya kung napansin ninyo, ang mga sumunod na mga winners natin sa Bb. Pilipinas-Universe ay ang mga walang binatbat. Tila naging "DARK AGE" ito ng Pilippine pageantry. Ilan sa mga halimbawa ay ang mga sumusunod: (1) si Violeta Naluz na walang kwentang lumahok sa MU 1986 na kung saan inilantad niya ang kanyang kabaduyan sa kanyang "People's Power" introduction; (2) si Perfida Limpin na mala-Bakekang ang mukha e hindi man lang nagpakitang gilas sa Taiwan na kung saan APAT na mga Asians ang naging runners-up at winner; at (3) si Sarah Jane Paez na napakabaduy ng swimsuit at evening gown na isinuot sa Cancun, Mexico. Tsk! Tsk! Tsk!

Despite this "dark age" of the Philippine pageant industry, a gleamer of light came in 1987 when Pebbles Asis revived the "good breeding" credo of BPCI. For me, Pebbles was one of the best representatives we ever had in the history of Binibini. She was bubbly, amiable and confident. Ang galing ding rumampa ni Pebbles. Hindi ko makalimutan ang kanyang pag-ikot during the evening gown competition na kung saan e talaga namang nagpalakpakan at nagsitayuan ang buong Araneta Coliseum dahil sa kanyang husay at galing sa pagrampa. Pati si Ate Vi na isa sa mga hurado ay napa-impress ni Pebbles. She was never a pre-pageant favorite but she became an instant hit during that segment of the program.

Kelan pa kaya babalik ang dating bango ng Pilipina sa Miss Universe? Meron na tayong "Bb. Pilipinas edition" of Aruray at Bakekang. Meron na rin tayong mga winners na mukhang labandera, atsay at yaya. Nitong huli, kumuha tayo ng winner na pang-"sitio" o pang-"baranggay" ang mukha.

Ano kaya ang susunod?

Abangan!

Proceed to PART II